پایان من و نگاه پنجره ای که تو بودی

شاید همیشه به آخر خط خیلی نزدیک باشیم

negar1367 — Fri, 25 Apr 2008 14:39:18 GMT

تعطیل

حرفم را ساده بپذیر

negar1367 — Wed, 16 Apr 2008 22:56:18 GMT

تبارت را نمی خواهم

نمی دانم

فقط دلواپس شعرم

فقط از واژه ی تکرار بیزارم

تبارت را نمی دانم

ولی آیا بجز اشعار ِ ناموزون

زبان ِ دیگری ، راهی به ذهن ِ خسته ات دارد؟!

که من از شعر بیزارم

و تو ( شاعر ).

من از عمق ِ کلامم راه ِ باریکی

به جان ِ قصه می خواهم

برای لحظه ای گفتن.

بگو شاعر

کجای سرزمین راهی ، به قلب ِ کوچکت دارد

که من گم کرده ی راهم

و راهت سادگی را هیچ می فهمد؟!

بجز این لکنت ِ جاری

چگونه با دلت گویم

که از تکرار بیمارم

که سخت از شعر بیزارم.....

که سخت از شعر بیزارم.

بوسه ی بهار

negar1367 — Thu, 20 Mar 2008 05:29:18 GMT

بوسه ي بهار

آي آدماي بي خيال ، خام كدوم فيلم شبيد !؟

چرا صداي قلباي ، شكسته رو نمي شنويد؟

تو ظلمت ِ اين شب ِ بد ، خواب ستاره مي بينيد

بگين واسه كدوم بهار ، سفره ي هفت سين مي چينيد!

بازم مياد يه روز ِ نو ، كه ما پر از ريا بشيم

به غصه عادت بكنيم ، زخمي ِ كينه ها بشيم

هيشكي نپرسيد كه چرا ، تو سفره سكه مي گذارن!

چند تا گرسنه نون ِ شب ، تو سفره هاشون ندارن!

اما مي خوام ترانه هام ، به داد ِ فردا برسه

از تو حصار ِ شيشه اي ، ماهي به دريا برسه

بزار همه خيال كنن ، شب توي واژه پا گذاشت

ترانه هاي سست ِ من ، ارزش ِ دنيا رو نداشت

وقت طلوع ِ سال ِ نو ، كاش يه ترانه زاده شه!

طرح ِ يه بوسه ، سبز ِ سبز، روي لبا پياده شه!

29/12/86

2:44 دقيقه ي بامداد

تقديم به همه ي كساني كه مي شناسم و نمي شناسم

براي بهار 87

سال نو مبارک...( برای دوست داشتن دیر نرسی)

negar1367 — Sun, 16 Mar 2008 11:02:18 GMT

سلام. امروز مانده ام چه بنويسم. از او كه هميشه مي داند دوستش دارم.

از من كه هميشه انتظار بودنش را دارم...اما نه

به سال نو نزديك شده ايم...خيلي خيلي نزديك

دوست دارم بداني دوستت دارم آسموني خوبم. و بهار با تو معنا دارد .

اول يه ترانه از استاد گلرويي به مناسبت سال 87 مي گذارم

و ... ترانه ي خودم رو كه براي ايشون نوشتم به حضور استاد خوبم و شما تقديم مي كنم. باز هم دوستت دارم...تكراري نيست...هست؟

پل عابر پياده ( یغما گلرویی )

( از مجموعه ي پرنده بي پرنده )

روی‌ جدول‌ِ شکسته‌ ، یه‌ پسربچه‌ نشسته‌
گُلای‌ سُرخ‌ُ گرفته‌ توی‌ انگشتای‌ خسته‌
تو چشاش‌ ستاره‌ مُرده‌ ، سه‌ روزه‌ هیچی‌ نخورده‌
سر رسیدن‌ِ بهارُ کسی‌ یادش‌ نیاورده‌
«ـ آقایون‌ ! خانوما ! گُل‌ !
سهم‌ِ منم‌ از آدما ! گُل‌ ! »
آدما تو فکرِ عیدن‌ ، فکرِ یه‌ ماهی‌ سفیدن‌
اونا از تو ماشیناشون‌ ، هیچ‌ صدایی‌ نشنیدن‌
دیگه‌ شب‌ از راه‌ رسیده‌ ، غنچه‌ی‌ غروب‌ُ چیده‌
از پسر بچه‌ی‌ خسته‌ هیچکسی‌ گُل‌ نخریده‌
پُل‌ِ عابرِ پیاده‌ تنها جای‌ اَمن‌ِ خوابه‌
رو لب‌ِ اون‌ پسر اما یه‌ سوال‌ِ بی‌جوابه‌:
«ـ ای‌ خدا چرا نمی‌شه‌ این‌ گُلا یه‌ لُقمه‌ نون‌ شه‌ ؟
جای‌ خواب‌ِ من‌ تو ابرا ، روی‌ بام‌ِ آسمون‌ شه‌ ؟ »
پسرک‌ ! موقع‌ خوابه‌ ، وقت‌ یه‌ رؤیای‌ نابه‌ !
فردا که‌ بیدارشی‌ از خواب‌ ، عیدی‌ِ تو یه‌ جوابه‌ !
صُب‌ شده‌ اونورِ شیشه‌ ، پسرک‌ بیدار نمی‌شه‌
انگاری‌ تموم‌ِ عمرش‌ توی‌ خواب‌ بوده‌ همیشه‌
گُلا پژمُرده‌ وُ پَرپَر ، روی‌ پُل‌ ریخته‌ کنارش‌
خیره‌ موندن‌ به‌ خیابون‌ اون‌ چشای‌ بی‌قرارش‌
هنوزم‌ رو پُل‌ خوابیده‌ ، با چشای‌ باز تو بارون‌
تو مرخصی‌ِ عیده‌ ، پاسبون‌ این‌ خیابون‌...

(غزل بگو...) پيشكش به استاد يغما گلرويي

وقتي ترانه خونمون بازي رو دست شب سپرد

وقتي كه اسم شاعرا تو ليست قصه خط مي خورد

نوشتن از سياهيا كالاي ممنوعه شدن

سپيده رفت ، غصه رسيد ، واژه ي مهربوني مرد

يه مشت صداي فله اي ، تاجراي غزل فروش

رو زخم سرد زندگي ، اينم شده يه جور روپوش

حذفي واژه هاي سرخ ، تو قانون زنده به گور

شاعر بيداري شب ، رخت ترانت ُ بپوش

صد تا غزل قربوني ِ يه اسم تب دار شده بود

شعراي دست دومم صد دفعه تكرار شده بود

بارون نشيم تو اين كوير ، دور دلُ خط بكشيم

دشت شقايقا پر از، سيماي خاردار شده بود

سر زدي از پشت غزل ، مث يه واژه بي بدل

جغد سياه شعر ما ، پر زد و رفت از اين محل

شاعر فصل برده گي ، قافيه دارِ شب شكن

اي تو اميد خوندن و ، واژه به واژه بي دغل

از دل مردم بنويس ، ساقي ِ شعراي بهار

عدالت ُ ورق بزن ، تو كوچه باغ انتظار

جاي ترانه گريه كن ، از همه دنيا گله كن

رو زخم اين ترانه ها ، قافيه هاي نو بزار

نگار...

دچارم شو

negar1367 — Wed, 05 Mar 2008 10:12:18 GMT

ترانه ی دچارم شو

بزار باور کنم هستی ... غزل با غصه درگیره

مث ناقوس دریایی ... صدام در نطفه می میره

پوستر ترانه هام

negar1367 — Fri, 22 Feb 2008 11:20:18 GMT

از این به یعد به دلیل بعضی ملاحظات برخی از ترانه هام رو به صورت پوستر چند بیتش رو

براتون می گذارم...برای دیدن پوستر در اندازه ی واقعی روی اون کلیک کنید.

زندگي

negar1367 — Sun, 17 Feb 2008 10:36:18 GMT

عجب از رسم من و تو که هميشه آس وپاسيم

که هميشه مبتلا به يه دروغ بي اساسيم

عجب از غربت روزام که هميشه موندگارن

هميشه جوون ميمونن ميل کهنگي ندارن

ما مسافريم به قصد غم عشق وشهر حسرت

آدماي بي محبت که ندارن سر صحبت

يکي با دستاي خالي تووي روياي بهشته

کسي همبازي مرگه که کم وکسري نداشته

کي ميگه زندگي سخته کي ميگه دنيا سرابه

کي ميگه قصر طلايي تووي رويا تووي خوابه

من و تو هر چي نباشيم تووي جاده هم زبونيم

دلامون زنده به عشقه ما تو فکر آسمونيم

ميدونم عاشقي سخته ولي باز تو عاشقي کن

رسم قصه ها رو بشکن توو حقيقت زندگي کن

بگذر از تلخي روزات اگه گاهي ميشي تنها

از تو بي نشون ترم من ولي با اميد فردا

شب ِ بي تو

negar1367 — Sat, 09 Feb 2008 09:35:18 GMT

شب مي رسد از راه . آنگونه كه تو نمي داني!

شب مي رسد و غم سوغات يك روز زخمي ام مي شود.

لالايي مادرانه خوابم نمي كند.

حالا ديگر عطر حضور تو نيز مستم نخواهد كرد.

مي پردازم به دلتنگي كوچه هاي بعد از تو ، و پنجره ي شكسته ي غرورم.

حرمت عشقت هنوز آنقدر هست كه له نشود زير خاطرات بدي كه برايم بجا مي گذاري.

من ساده ي ساده..تو فريبم مي دهي باز!

مي رسد از راه ، شبي ديگر . مي رود باز روزي كه لحظه هايش

همه در حسرت بودنت سپري شدند.

مي رود چونانكه تو مي روي.. مي رود بي اينكه پشت سرش را سرك بكشد.

شب مي رسد...تو مي روي

اين مي آيد ، آن مي رود. من مي روم.

مي روم تا بار ديگر غربت شب را اندازه بگيرم. جاده ها را پر كنم از اميد ديدارت.

و خواب را به ميهماني چشمان تو دعوت كنم.

شب به خير آرزوي جاودانه ي من.!

باز هم در انتظار بهار...

negar1367 — Wed, 06 Feb 2008 10:08:18 GMT

بهار برای بهاری که خزان نخواهد داشت

..........

اي بهار سبز سبز سبز

با شكوه گرم و دلپذير قلب و دل فداي نام تو

اي غزلسراي بي نذير

اي سراب عمر و خواب خوش

بهترين ِ لحظه هاي شاد

اوج حسرتم كه آمدي

غم به چهر ماه تو مباد

آمدي و شهر عاشقي شد بهار سرزمين ما

اينك آرزوي قلب توست آرزوي آخرين ما

شعرهاي دلپذير تو

خاطرات خوب و ساده است

چون صبوح شهر عاشقان

چون شراب عشق و باده است

آمدي و پر كشيد و رفت

غصه هاي گريه دار من

پس بمان كه عاشق توام

اي تو يار بي قرار من...

تقدیم به بهار سبز و جاودانه ی من

بهار من

negar1367 — Wed, 23 Jan 2008 16:20:18 GMT

برای فرشته ای که سرشار است و خاموش

بهار من

پشت این پنجره یک عالمه عشق است و بهار...

انتظار، شب تار

به دلم حسرت خوابیدن اجرام مه آلود غبار...

با وقار، سازگار...

بوی می، سبزی برگای صنوبر و شراب

و گلاب، چه خراب

می کشد عطرسپیدار ز خورشید نقاب

با شتاب، مست و خواب ...

ماه من گم شده دربیشه ی اشعارزمان

اصفهان، بی نشان

غوطه ور درشب مهتاب بلندای جهان

آسمان، مهربان ...

آشنا با سخن نامده از باد صبا

روشنا، بی ریا

بیش وکم هرورق ازخاطرمن یاد خدا

چه نوا، دلگشا

تو اگرآمده ای ماه شوی، متهمی ساغرجم

لاجرم، چه ستم

محو تاریکی اشباح شب شوم و ظلم

به مجازات قلم، مرگ تدریجی وغم

من اگر اشک شوم دیده ی خونین جهان

توبدان، کاروان

ازسرمستی پیمانه که نه، زلف پریشان مهان

گلرخان عارفان

سنبل و سوسن و سنجاقک خورشید نماز

برفراز سروناز

ساغي از باده ي بي يار پريشان شده باز

بنواز، وبساز