پیشاپیش فرا رسیدن میلاد پیامبر صلح و عدالت ( حضرت عیسی مسیح (ع) ) و آغاز سال ۲۰۰۸ را خدمت شما و تمامی مسیحیان ( بخصوص مسیحیان داخل کشور) تبریک عرض می کنم.
نان بیات
دستهایی تنها...
مانده درخشکی و سرمای شدید
بیل سنگین وکلنگ
خسته ی کارو تلاش
آبها می چکد ازصورت تنهایی مرد
دل تنها، غمگین
و سکوتی که تجلی دارد، صبر وایمان به خدا
واژه ی هستی وعشق
و هنر...
هنر مردی و کار
ساعتی بعد که رفت، کودکانش بیتاب
مانده در حسرت یک نان بیات
سرشان روی زمین .. و چه خواب تلخی...
من چرا غمگینم؟
تو چرا غمگینی؟
مگر این درد گران مال من است؟ یا مگرمال تو است؟
من تعجب کردم، که چرا غمگینم.
آسمان می بارد...
دل من بیتاب است، مثل آن کودک مظلوم فقیر
سرسازش نطلب...
دلم اکنون چه پر است.
پر از اندوه پدرهای صبور
و من اکنون چه معذب چه خشن
شاخه ای از گل احساس تو را خواهم چید
و به آن کودک تنها و فقیر از ته دل نگرانی هایم می بخشم
اگر اینک همه فریاد شویم
و محبت بکنیم
صبح فردا همه جا...
روی هر طاقچه ای، دست هر انسانی
کاسه ي عدل خداست
پس بیا تا همه فریاد شویم
و محبت بکنیم.
