هفت بيت براي صادق هدايت كه رفتنش دليل بودنم شد
قتل نفس
من صادقانه مي خونم لحظه ي تلخ رفتنت
غربت بوسيدن مرگ تو التماس بدنت !
نفس نفس تو مي زدي با تو بهانه جون مي داد
دستاي سرد و خستتو به دست آسمون مي داد!
تو قتل نفس واژه هام ثانيه هم امون مي خواد
(آبجي خانوم) قصه هات يه اسم بي نشون مي خواد!
مي خوام بشم صادق دو اسم منم خاطره شه
بگو چجوري زندگيم از روي عادت نباشه؟!!
مثه خودت شعر منم يه عمره تو اين قفسه
مي خوام به دارش بزنم هر چي كه بود برام بسه!!
لعنت به هرچي خاطرس به هر چي جاي خاليه
خودت بگو حادثه بود مرگ تو هم خياليه !!
حالا منم مثه توام فكر مي كنم خسته بودي
اون شير گاز بي زبون رو اشتباه بسته بودي!!!
