یغما گلرویی

غزلک

تموم گلای دنیا رو

 به تو پیشکش می کنم

بی اینکه بچینمشون!

تلگرافی

بلاتکلیفم !

مثه کتاب فراموش شده یی

رو نیمکت یه پارک سوت و کور

که باد دیوونه

نخونده ورقش می زنه !

 گَپ

اولی

ساده ی ساده

سفره ی دلشو وا کرده بود

دومی

چشاش رد برنج زعفرونی و

خورشت فسنجون می گشت!

(یغما گلرویی)